Ik heb getwijfeld of ik hier iets over zou schrijven. We zitten er “vollen bak” in maar tegelijk lijkt het ook of het nog niet 100 % tot mij is doorgedrongen, alsof het een droom is waar ik binnenkort uit ga wakker worden.

Ik werk nu al iets meer dan een jaar als secretaresse in een huisartsenpraktijk. Tot begin deze maand bleef iedereen er nog rustig onder maar de spanning begon stilaan te stijgen en de onzekerheid toe te slaan: is het echt zo ernstig als ze zeggen? Welke maatregelen moeten er toegepast worden?
Elke dag kregen we andere maatregelen doorgemaild en moesten we ons anders organiseren maar we bleven kalm.
Donderdag 12 maart was ik verkouden en omdat de “Coronakoorts” toen echt begon heb ik dat aan de huisartsen gezegd, waardoor ze mij naar huis gestuurd hebben. Toen besefte ik dat het echt begonnen was. Een 10-tal dagen later zou ik terug mogen gaan werken maar jammer genoeg is dat niet waar… Secretariaatsmedewerker in een huisartsenpraktijk is een niet-essentieel beroep, de huisartsen moeten hun plan maar trekken en zelf telefoon beantwoorden, e-mails versturen…

Moeilijke en rare tijden. Ineens zit je thuis en wat moet je dan doen? En hoelang moet je dan zonder werk thuisblijven? Je vooruitzichten, plannen en structuur vallen weg. En ja, ik heb het daar moeilijk mee gehad.

Wat helpt mij tijdens deze moeilijke periode?
–  Niet te ver vooruit kijken. Dag per dag kijken waar ik zin in heb en wat ik doe.
– Een dagschema/structuur opstellen zodat ik toch min of meer weet waar ik mij aan moet houden
– Voldoende naar buiten gaan: op mijn terras in de zon gaan zitten of het blokje rond wandelen
– Online contact met vrienden en hulpverleners: we kunnen niet naar het Wereldcafé voor Stitch ‘n Bitch dus doen we het via Messenger, bellen met de psycholoog…
– Vrijwilligerswerk doen waar je je goed bij voelt. Via Leuven helpt kan je je opgeven om vb boodschappen te doen, naar de apotheek of post te gaan, brieven te schrijven, te bellen… Ik schreef mij in om mee te gaan helpen bij de sociale kruidenier en om naar de apotheek te gaan.
– Ik ben iemand die altijd de radio heeft opstaan en meestal een nieuwszender, sinds een paar dagen niet meer. Ik probeer het nieuws dat ik binnen krijg meer te filteren. Als ik 1 x een nieuws update gehoord heb, is dat goed.
– Natuurlijk blijf ik nog breien om mijn gedachten te verzetten, om me te ontspannen, om voorbereidend werk te doen voor de workshop… Breien is voor zoveel dingen goed!

Hoe gaat het met jou?
Heb jij nog genoeg sociale contacten?

Categorieën: As we speak

4 reacties

Vero · 26/03/2020 op 06:18

Ohh blij dat ik het lees.gi nog met een collega gebeld die ooj single is..ik vrees dat de veerkracht van velen het niet gaat houden.ik voel het ook zo bij mij. Ik ben goede momente.s morgens blokje om richting natuur die kracht geeft niet richting dode stad
Want geeft me nog een ellendig gevoel. Ik heb al weken zin om re janken maar komt niet. Is het een droom.,? Precies een science fiction film stof voor triller.corona laat ook zijn sporen na op mentale gezondheid. Ik denk dat therapeuten en coachen nu echt goude zaken kunnen doen als ze de juiste woorden vinden.
Ik zag dat de aspergetelers mensen te kort hebben om asperge te plukken…misschien is in de aaede woelen goed voor mij. Is uitpluizen want weet niet goed hoe verder.

    Lize · 26/03/2020 op 11:10

    Het zijn echt moeilijke en rare tijden hé. Het is echt belangrijk dat we voor ons zelf zorgen, zowel fysiek als mentaal. Ik heb al heel veel geweend, dat begint nu gelukkig wat te minderen.

minoesjka · 27/03/2020 op 17:42

Ja een moeilijke tijd. Als alleen wonende merk ik dat ik vooral zo af en toe een knuffel of een aanraking mis. Gelukkig hebben we digitaal genoeg middelen om contact met elkaar te houden.
Ik denk dat iedereen zijn moeilijke momenten heeft, en dat is helemaal niet erg, aan ons om die weer van ons af te schudden. Houdt je vast aan het feit dat dit over gaat, dat helpt mij, en mijn geloof.

    Lize · 28/03/2020 op 19:55

    Toen de crisis begon, dacht ik echt dat het niet zou overgaan. Ondertussen denk ik wel dat het zal overgaan maar wanneer? Persoonlijk vind ik die onzekerheid het moeilijkste.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: